Akureyri er fallegur bær sem mér þykir vænt um.  En eitt og annað hefur mér fundist vanta upp á til að hann geti staðið undir sinni margrómuðu auglýsingu “Akureyri. Öll lífsins gæði.”  Elaust vilja einhverjir kenna kreppunni um hvernig málum er fyrir komið hérna, en ég vil meina að það hafi ekki verið einblítt á réttu hlutina hér síðustu ár í bæjarpólitíkinni.  En gott og vel.  Það má þá kannski hugsa aðeins til framtíðar og byggja á nýjum grunni, því eins og margir vita þá virðist það eitt komast að í dag, að klára menningarhúsið og breyta miðbæjarskipulaginu svo koma megi fyrir m.a. hinu margumrædda síki.  Allt undir til að efla ferðamannaiðnaðinn hér í bæ.  Og ég er svo sem ekkert á móti því að hann sé efldur en mér hefur mikið verið hugsað til þeirra sem geta eflt bæinn okkar og eru hornsteinar sérhvers samfélags.  Þarna á ég við ungar barnafjölskyldur.  Þessi fjölskyldugerð hefur margföld áhrif á samfélagið.  Hún skilar ágætis útsvari.  Hver fjölskylda skilar inn í verslun á við fleiri hundruð ferðamenn ár hvert.  Þær kalla á aukið þjónustustig í bænum sem skapar þá fleiri störf, útsvarstekjur og svo framvegis.  Þetta fólk er að yfirgefa landið okkar og við gerum ekkert til að halda í það. Frekar aukum við álögurnar á það með hærri dagvistunar og leikskólagjöldum og skerðum þjónustuna á móti.  Hækkun skatta kemur sér oftar en ekki verst fyrir þetta fólk og eflaust gæti ég talið upp meira.  En málið er að það heyrist sárasjaldan í þessu fólki. Það bara fer ef það telur sig ekki fá þær aðstæður til að koma upp sínum fjölskyldum sem uppfyllir þeirra kröfur.  Við hin sem eldri erum sitjum eftir og vælum, enda höfum við kannski sömu tækifæri til að komast í burtu.  Og það þarf engar skoðanarkannanir til að segja mér að unga barnafólkið sé að fara.  Ég þarf ekki annað en að skoða vinalista minn á facebook til að sjá hvernig fjölskyldur það eru sem hafa flutt erlendis.  Þannig að mín skoðun er sú að næsta bæjarstórn á Akureyri verði að leggja sig alla fram við að halda ungum barnafjölskyldum hér í bænum og hlúa að þeim. Og reyndar á þetta við landstjórn alla.

Svo hef ég verið að velta fyrir mér Akureyrarvelli.  Þar vil ég ekki sjá íbúðarbyggð eða verslun.  Þar myndi ég vilja sjá vísir af húsdýra og fjölskyldugarði.  Það yrði mjög góð viðbót við aðra afþreyingu hér í bæ og ég er reyndar sannfærður um að þá myndi komast á tenging milli miðbæjarins og Glerártorgs.  Ég held að það sé gáfulegra að reyna að tengja þetta tvennt saman í staðinn fyrir að rembast við einhverjar misheppnaðar tilraunir til eflingu miðbæjarins einan og sér.  Ég myndi að minnsta kosti þá frekar byggja glerþak yfir göngugötuna í stað þess að grafa síki ef ég yrði spurður ráða varðandi eflingu miðbæjarins.

Svo er annað sem ég hef verið að velta fyrir mér.  Það eru fínir skólar á Akureyri, fín íþróttamannvirki til næstum allra iðkunar og glæsilegt sjúkrahús.  Því finnst mér að þar sem meiri áhersla er lögð á hreyfingu barna og fullorðna nú til dags,(og það á eflaust eftir að aukast meira í náinni framtíð) þá hlýtur það að kalla á fleira fagfólk í þessum geira.  Því ekki að gera Akureyri að íþróttaháskólabæ þar sem hægt er að mennta sig í íþróttakennslu, þjálfun, íþróttasálfræði, meðhöndlun íþróttameiðsla og svo framvegis og framvegis?  Fyrirmynd er hægt að finna víða í löndum í kringum okkur þannig að það ætti ekki að verða flókið að athuga hvort þetta gæti borgað sig.  Við fengjum hið minnsta meira af ungu fólki í bæinn okkar.

En hvað veit ég svo sem? Ég er bara ostagerðamaður og biðst velvirðingar á öllum málfræði og stafsetningarvillum sem kunna að leynast í þessum texta.

Guðni Hannes.

http://

 

Gleðilegt árið öll sömul og takk fyrir það gamla.  Árið 2009 var frekar skrýtið og leiðinlegt í flesta staði, þannig að best er að gleyma því og horfa björtum augum til þessa árs sem er nýhafið.  Hér snjóaði heil ósköp fyrir jól eins og allir vita og sennilega er þetta mesti snjór hér á Akureyri síðan ég flutti hingað 1996. Þó er ég ekki alveg viss, minnið á það til að svíkja annaðslagið.  En síðustu tvær helgar hefur verið hlýtt hérna og hefur alveg ótrúlega mikið tekið upp af snjónum.  En allir eru hressir í upphafi árs og það er fyrir öllu.  Rútínan komin aftur í gang hjá flestum nema mér.  Ég á svo mikið frí  inni að ég þarf að hafa mig allann við að taka það.  En ég hef svo sem alveg not fyrir það, þar sem ég fékk upptökuforrit í jólagjöf sem ég þarf að læra á.  Ég var líka búinn að lofa sjálfum mér því að æfa mig á gítarinn og reyna að ná þvergripunum.  Til þess hef ég nú þróað aðferð.(hahaha)  Nú sem ég lög með þvergripum í, þannig að þetta ætti að hafast fyrir rest. Ég er líka kominn í fjarnám á gítarinn. Þannig að það má kannski búast við að hér fyllist allt af lélegum lögum og heimatilbúnum myndbönd á þessu ári.  Hver veitJ  En er ekki um að gera að hafa gaman af þessu????

 

Fimmaurinn:  Einu sinni fóru tvær golfkylfur á bar og önnur bað um bjór en hin vildi ekkert af því að hún var driver,,,,,,,,

Þá styttist óðum í jólin og vonandi fara þau nú vel í alla.  Hér er allt að verða klárt.  Held að sé varla meira en að skella sér í sparifötin.  Dagur er eiginlega að fatta þetta allt saman í fyrsta skiptið nú í ár, og er agalega spenntur yfir þessu öllu, en Dagmar veit ekkert hvað er í gangi, en brosir og skríkir með bróður sínum.  Sigrúnu erum við því miður hætt að sjá.  Hún er uppteknari af öðrum hlutum og verður bara að fá að hafa þá í friði.

Annars gengur lífið sinn vanagang hér líkt og annarsstaðar nema að hér er engin kreppa, eða þannig.  Við höfum lokað mikið á fréttamiðla og kúplað okkur frá kreppuumræðu eins og okkur er unnt.  Ég t.d. nota ipodinn meira í vinnunni til að hlusta á skáldsögur og skemmtilega tónlist.  Svo hef ég verið upptekinn við að búa til fáránlega músík og myndbönd,J og lagt mig fram um að bjóða upp á skemmtilega hluti fyrir samstarfsfólkið mitt í vinnunni.  Þetta hefur virkað allt mjög jákvætt á okkur, þannig að í okkar huga er engin sérstök kreppa.  Ég held líka að það sé hreinlega verið að drepa fólk með því að hamra á þessu bulli daginn út og daginn inn. Það getur enginn mannlegur heili tekið á þessu kjaftæði án þess að leggjast í þunglyndi yfir því.  Við opnuðum fyrir fréttirnar í gærkveldi og Inda taldi jákvæðu fréttafyrirsagnirnar.  Þær voru engar sem er í sjálfu sér furðulegt svo skömmu fyrir jól.  En þá er bara að sleppa því að horfa. Maður hefur val.

Jæja. Ég kveð með nokkrum frumsömdum fimmaurum í dagJ  Fannst vanta nokkra tengdri minni grein.

 

Fimmaurinn: Einu sinni hittust nýmjólk og léttmjólk við rennibraut í sundlaug. Þá sagði nýja við létt: vilt þú ekki á undanrenna?????

 

Hvað sagði smjörið þegar það sá alla ostana? Hvað! Allir lagstir í kör???

 

Hvað sagði rjóminn við smjörgerðamanninn? Hrista en ekki hræra takk,,,

 

Tvær dósir hittust í mjólkurkælir. Hvað er að sjá, sagði önnur. Hefuru verið eitthvað veik??? Nei. Ég er bara full af kotasælu,,,,,,,

 

Yogúrtið við mjólkina. Hefuru farið eitthvað nýlega í biomjólk?????

Ég setti hérna inn til vinstri á síðuna nokkur íslensk jólalög með einföldum gítargripum, því hvað er skemmtilegra en að rífa upp gítarinn á aðfangadagskvöldi og dansa í kringum jólatréð.  Það eru eflaust nokkrar villur bæði í gripum og texta en það verður bara skemmtilegra að finna út úr því.

Kveðja: Guðni.

Skellti inn nýja jólalaginu, þótt ég hafi bara gaulað það og glamrað á gítar enda er hugsunin bara sú að fá fólk til að brosa út í annað, þótt það væri ekki nema að hallærisheitunum í mér.  Vonandi get ég samt tekið það upp síðar

Smá jólafílingur í tilefni snjókomunar.  Styttist svo í jólalagið mitt.


http://

Það er nú meira ástandið ef að maður er að fá bæði leið á facebook og blogginu.

Málið er að ég er að fá alveg upp í kok af okkar blessuðu fjölmiðlum.  Þar hafa sömu fréttirnar verið í rúmt ár. Nú er fésið að verða eins. Allir að væla yfir ástandinu og deila fréttum af vísi yfir á feisið.  Það var gaman að rúnta um á fésinu og lesa statusa hjá fólki þegar það náði sínum hæðstu hæðum.  Sumir að skíta, aðrir að borða eða að fara að elda.  Einhver nýkominn úr bíó eða búinn að lesa góða bók.  Og svo alltaf einn til tveir að mínu skapi með stutta fimmaurabrandara sem eru náttúrulega eins ófyndnir eins og hægt er að vera en verða það samt einhvern veginn fyrir svona aulahúmorista eins og mig.  Talandi um fimmaurabrandara.  Ég hef rekist á nokkrar bloggsíður sem ég hef fundið copy/paste af fimmaurabröndurunum mínum.  Það finnst mér æðislegt enda er ég búinn að stela þeim flestum sjálfur af dönsku síðum, en einhverjir hafa nú samt orðið til upp úr mér.  Svo á ég fullt af bröndurum sem ég tími ekki að segja neinum því að ég hef þá furðulegu flugu í kollinum að ég eigi eftir að uppgvötast sem fimmauragrínisti og þá er nú eins gott að eiga einhverja góða í handraðanum.  Já það er furðulegt hvernig ég hugsa og enn furðulegra að svona fallegt höfuð geti verið svona fullt af fáu,,,,,,,,

 

            Það er engu líkara en að rigninginn hafi beðið með að koma hér fyrir norðan meðan ég var í fæðingarorlofi, því um leið og ég fór að vinna hefur ringt nánast daglega. Og í nótt gránaði í Hlíðarfjall og Vaðlaheiði.  Það er eitthvað sem segir mér að ég eigi að skipta sónötunni uppí jeppa fyrir veturinn, því annaðhvort verður hann snjóþungur eða Akureyrarbær sparar meira í mokstur í vetur en hann gerði síðasta vetur eða þá kannski hvorutveggja. 

 

            Lífið er að verða komið í fastar skorður í Drekagili.  Dagmar er byrjuð í dagvistun  hjá nunnunum, Dagur er byrjaður aftur í leikskólanum og kominn á nýja deild. Inda byrjuð að vinna og ég hættur að sjást heima hjá mér fyrir vinnu.  Sigrún er líka hætt að sjást hérna.  Hún er orðin unglingur greyið og pabbahelgarnar ekki eins spennandi eins og þær vóru áður.  En svona er nú lífið.

 

            Í dag er starfsdagur á leikskólanum hjá Degi og við bara heima við að dunda okkur.  Ég verð svo að vinna um helgina, þriðju helgina á fjórum vikum.  En svona er bara mannskapshallærið á meðan sumarfríum stendur og mér veitir heldur ekkert af aukavinnu eftir þetta blessaða fæðingarorlof.  Ég tek líka allt sem mér býðst því þá get ég líka eytt peningum í einhverja vitleysu. Er anskodi laginn við þaðJ  Marglita bíla, gamla tjaldvagna, hljóðfæri og fylgihluti og svo víðere.  En á maður ekki líka að eyða peningunum jafnóðum???  Eins og ég skil hlutina þá er verðbólgan miklu hærri en innlánsvextir, þannig að það er vitleysa að spara. Það verður líka að hafa peninga í umferð er það ekki???  Ég skal sjá um þaðJ

Jæja. Ætli sé ekki best að fara að koma lýð og skríl út úr húsi áður en heimilishjálpin kemur að þrífa.

 

p.s  Ég biðst velvirðingar á því að fimmaurinn hefur vantað.  Ég bæti vonandi fljótlega úr því, en læt einn gamlan fylgja með núna.

 

Hvernig veistu að arabar eru orðnir fullorðnir???? Þegar þeir eru búnir að taka bleiuna af rassgatinu og setja hana á hausinn,,,,,,,,,

            Þá er ég búinn með fæðingarorlofið og fer að vinna á mánudaginn. Og það verður nú bara ágætt að fara að umgangast vinnufélagana aftur, því þótt að ég hafi nú verið kominn með nóg af þeim flestumJ þá er ég nú farinn að sakna þeirra.  Ég á reyndar allt sumarfríið eftir en það verður að bíða til haustins eða vetrarins.  Dagur og Dagmar byrja í leikskólanum og hjá dagmömmu eftir versló og Inda fer að vinna vikuna þar á eftir, þannig að lífið fer að detta aftur í sína hefðbundnu fjölskyldurútínu ef hún er þá til.  Það er heldur ekki hægt að hanga í fæðingarorlofi endalaust í þessu árfeðri J  En það hefur nú náðst að gera ýmislegt skemmtilegt þar sem af er sumri.  Það var ættarmót í dölunum og ættarmót í Hrísey. Við vórum viku í sumarbústað í Öxarfirði og vórum alveg ótrúlega heppin með veður, sem við höfum nú reyndar oftast verið í sumarbústaðaferðum.

Svo fórum við aftur vestur í dali til að leika stadista í bíómynd. Fengum það erfiða hlutverk að vera heyskaparfólk í fjarska. hahahahaha.  En samt var bara gaman að þessu.

Svo er ég kominn í kvikmyndabransann,,,,, eða við skulum segja heimavideóbransann.  Ég hef verið að klippa á fullu í studio fataskáp eins og það er kallað á heimilinu. Búinn að klippa fermingu Sigrúnar, Langt kominn með ættarmótið í Hrísey og tek svo ættarmótið fyrir vestan. Og það er alveg mögulegt fyrir þá sem vóru á ættarmótunum að leggja inn pöntun á dvd hjá mér. Það væri hægt að redda því. 

Inda hefur verið dugleg að færa myndir frá sumrinu inn á myndasíðuna og um að gera að fylgjast með því.

 

En gott í bili, bið að heilsa.

            Þá er sumarið að ná hámarki með öllum sínum kostum og göllum.  Hér í Drekagili er því tekið fagnandi enda er búið að fjárfesta í 32 ára gömlum tjaldvagni sem gengur undir nafninu bústaðurinn.  Eftir smádyttur hingað og þangað var hann sendur í skoðun sem hann stóðst með glans og því næst haldið vestur á Staðarfell þar sem ættarmót föðurættarinnar minnar var haldið.  Var vel mætt þótt að ættin sé ekki mjög stór og margt sér til gamans gert, sungið spilað og spjallað svo eitthvað sé nefnt.  Og maður getur ekki annað en verið ánægður með að vera tengdur svona góðu fólki.  Svo er eitt og annað framundan. Ættarmót hjá móðurætt Indu, sumarbústaðaferð með vinafólki úr Njarvíkum og svo verður bústaðurinn góði eflaust notaður meira í sumar, enda komumst við að því í jómfrúarferðinni að hann heldur bæði vatni og vind og krakkarnir sofa vel í honum.  Ég er í fæðingarorlofi til 27. júlí en þá ætlar Dagmar að fara í dagvistun til carmelsystranna.  Dagur er bara hinn hressasti og unir sér vel á Tröllaborgum og Sigrún er nýfermd og byrjuð í unglingavinnunni.  Inda er svo fyrirvinnan þessa daganna.  En læt þetta nægja í bili. Það eru allir orðnir svo uppteknir af facebook að það nennir orðinn enginn að blogga.  En Inda er alltaf dugleg að setja inn myndir á myndasíðuna.  Ég læt hér til gamans inn myndband frá ættarmótinu.  Það hefur alltaf verið sagt að föðurættin mín væri laglaus þannig að ég fór með gítarinn og afsannaði það heldur betur.

            Gleðilegt sumar öllsömul eða þið fáu sem enn hafa þolinmæði og koma hingað inn, því hér hefur ekkert verið að gerast, þótt það sé í raun mikið búið að gerast í okkar lífi í byrjun þessa árs og reyndar miklu meiri en nokkur gæti kært sig um.  Það hefur verið nokkuð um veikindi í vetur og mest þá hjá Dagmar sem virðist vera með króníska eyrnabólgu.  Allaveganna var ákveðið að setja í hana rör eftir 5 mánaða pensilínkúr. Og þá var hún aðeins 7 mánaða.  Og merkilegt nokk, að þótt hún sé komin með rör, þá er hún ennþá með þráláta eyrnabólgu.  Dagur lagðist tvisvar með skömmu millibili með langvarandi og háan hita.  Ég gekk í gegnum rannsóknir í byrjun árs þegar ég var farinn að finna þráláta sterka lykt sem enginn annar fann og því fylgdi miklar höfuðkvalir.  Það er verið að vinna úr því núna og ég vona að það gangi eftir.  Í febrúar kvaddi svo sorgin dyra þegar Garðar bróðir var kallaður á brott langt fyrir aldur fram.  Já það hefur ýmislegt gengið á og samhliða þessu er búið að vera nánast botnlaus vinna hjá mér og Inda á fullu að vinna að lokaverkefninu í háskólanum.  

En núna er ég kominn í fæðingarorlof og Inda fer ekki að vinna fyrr en 18.maí, svo að vonandi er hægt að vinda aðeins ofan af sér og átta sig á öllu sem hefur gerst því ég er svei mér þá ekki alveg viss um hvort að ég sé búinn að meðtaka allt sem hefur gerst á þessum fyrstu fjórum mánuðum ársins. 

 

            Sigrún Lilja er að fara að fermast núna  2.maí.  Bara orðin stór stelpa.  Tíminn er fljótur að líða.  Mér finnst vera örstutt síðan ég fermdist.  Eftir fermingu er svo stefnan að komast aðeins í sveitina og slappa af, áður en Inda fer að vinna aftur.   Svo býst ég við að það verði bara rólegheit hjá okkur Dagmar í sumar og Dagur tekur sér svo frí í mánuð.  Inda verður líka í fríi í júlí og þá verður örugglega reynt að taka sumarbústað á leigu með vinafólki okkar úr Njarðvíkum. Svo eru tvö ættarmót plönuð í sumar. Eitt sitthvoru megin. Dagmar byrjar svo hjá Nunnunum í ágúst og ég fer að vinna 27 júlí en á þá reyndar megnið af sumarfríinu eftir.  En það verður nú eflaust ráð með það.  Ég veit ekki hversu dugleg við eigum eftir að verða í blogginu.  Facebook virðist vera að yfirtaka allan áhugann frá blogginu.  En hver veit. Kannski á það eftir að breytast.

 

Munið bara eftir að kjósa Samfylkinguna á laugardaginn.

    Þá er aðfangadagur kominn og hann er rauður í ár hér fyrir norðan.  Og blessuðu skreytingarnar okkar fá ekki að njóta sín þegar snjórinn er farinn. Jólaundirbúningurinn hefur gengið vel hjá okkur í Drekagili og ætlum við að vera heima í kvöld og Día og Gunni verða hjá okkur í mat.  Sigrún Lilja verður líka hjá okkur yfir hátíðarnar.  Sem sagt, allir saman.  Pökkum hefur fjölgað um einn þriðja þetta árið þar sem þetta eru fyrstu jól Dagmarar og er litla jólatréð okkar horfið í pakkaflóðinu því eins og sumir vita kannski þá er hefðin þannig hér í Drekagili að jólatréð er jafnstórt minnsta fjölskyldumeðliminum., í ár 66 cm.  Að lokum viljum við óska ykkur öllum gleðilegrar hátíðar með kærri kveðju frá okkur úr Drekagili.